Θόδωρος Στρίκος - Σέρρες: Η εικόνα μιλά από μόνη της και καμιά φορά φωνάζει

Όταν ένας πρωθυπουργός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μιας Χώρας με ιστορικό βάρος, γεωπολιτική σημασία και στρατηγικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο, προσγειώνεται στην Άγκυρα και τον υποδέχεται ο… Υπουργός Τουρισμού, δεν πρόκειται απλώς για ένα «πρωτόκολλο που έτυχε». 

Πρόκειται για μήνυμα. 

Και τα μηνύματα στη διπλωματία δεν στέλνονται τυχαία — χαράσσονται με μελάνι ψυχρό και υπολογισμένο.

Η υποδοχή λιτή έως αδιάφορη, πρόσωπα χωρίς πολιτικό βάρος, απουσία κύρους, απουσία συμβολισμού. 

Μια σκηνή που δεν θύμιζε συνάντηση κορυφής αλλά διαδικαστική στάση σε αεροδρόμιο επαρχιακής πόλεως. 

Όταν η εικόνα της Χώρας σου μικραίνει, δεν φταίει ο φακός. 

Φταίει ο τρόπος που επιτρέπεις να σε δουν.

Και την ίδια ώρα, οι μνήμες είναι ακόμη νωπές από τις υποκλίσεις, τις χειρονομίες υπερβολικής ευγενείας, την αμηχανία που βαφτίστηκε «διπλωματική λεπτότητα». 
Η εξωτερική πολιτική όμως δεν είναι χορογραφία ευγενείας· είναι άσκησις ισορροπίας ισχύος. 

Όταν η ευγένεια μετατρέπεται σε αμηχανία και η αμηχανία σε εικόνα υποχωρητικότητος, τότε το μήνυμα περνά και περνά καθαρά.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν και οι αναφορές στην «παρακαταθήκη» ιστορικών προσώπων που, για μεγάλο μέρος του Ελληνισμού, δεν συμβολίζουν ειρηνική συνύπαρξη αλλά τραύμα, απώλεια και σιωπηλή οδύνη γενεών. 

Η διπλωματική ρητορική οφείλει να είναι προσεκτική, όχι αποστειρωμένη από ιστορική μνήμη. 

Διότι τα λόγια ενός πρωθυπουργού δεν είναι απλές λέξεις  είναι θεσμική στάσις, είναι Εθνικός συμβολισμός, είναι η φωνή που ταξιδεύει πολύ πέρα από την αίθουσα δηλώσεων.
Κανείς δεν ζητά πολεμικές ιαχές ούτε αδιέξοδες εντάσεις. 

Ζητά όμως αξιοπρέπεια, μέτρο και ιστορική επίγνωση. 
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με λήθη ούτε με δημόσιες σχέσεις. 

Οικοδομείται με αυτοσεβασμό, καθαρή γλώσσα και αμοιβαίο κύρος. 
Όταν η εικόνα δείχνει μικρότητα, η ουσία δύσκολα πείθει για το αντίθετο.

Η διπλωματία είναι τέχνη λεπτή  αλλά δεν είναι τέχνη υποκλίσεων. 
Είναι η τέχνη να στέκεσαι όρθιος, ακόμη κι όταν χαμογελάς. 

Και αυτό, τελικά, είναι η διαφορά που μένει.»

Τάδε έφη ο Θοδωρος Στρίκος, που βλέπει εξωτερική πολιτική σε χαμηλή πτήση
Τα συμπεράσματα δικά σας!